เคยมีคนถามผมว่า ถ้าผมจะต้องกอบกู้วงการเกมไทยผมมีแนวคิดเช่นไรบ้าง

สมมุติว่า "มันมีวงการเกมไทย" อยู่ก่อนจริงๆนะครับ

และนิยามคำว่า "นักพัฒนาเกม" คือ ผู้ที่พัฒนาและผลิตเกมออกมาอย่างจริงจัง ไม่ใช่ลูกจ้างบริษัททำเกมทั่วไป ไม่ใช่เด็กนักเรียนโดนอาจารย์จับมาทำเกมวิ่งหาทุนสร้างผลงานเลื่อนขั้น ไม่ใช่คนที่รู้เรื่องทำเกมทั้งหมดแต่ไม่เคยทำออกมาสักชิ้น

ผมคิดว่าแนวทางการกอบกู้ของผมจะเริ่มต้นจาก :

สร้างชุมชนนักพัฒนาเกมไทย ขึ้นมาใหม่ โดยที่ชุมชนนี้จะต้องมี "นักพัฒนาที่ประสบความสำเร็จแล้ว" , "นักพัฒนาที่กำลังพัฒนาตัวเอง" และ "ผู้กำลังจะก้าวเข้ามาเป็นนักพัฒนา"

ถึงจุดนี้จะมีหลายท่านแย้งผมว่า เอ.. เราก็มีเวบนั่น เวบนี่อยู่แล้วนี่นา ? ถูกครับเรามีเวบ "แอบอ้าง" ว่าเป็นชุมชนนักพัฒนาเกมที่แทบจะไม่มี นักพัฒนาเกมอาศัยอยู่เลยจริงๆมานานแล้ว เหลือแต่เพียงซากของอดีตอันรุ่งเรืองและสวยงาม

ผมไม่คิดว่าชุมชนนี้จะต้องมีคนเข้ามากมาย ผู้คนออนไลน์พร้อมกันเป็นร้อยเป็นพัน... ขอแค่มีคนเข้าคุณสมบัติข้างต้น 4-5 คนผมก็โอเคแล้วครับ ลักษณะเวบเป็นเสมือนชุมชนแลกเปลี่ยนข่าวสารกัน ระบบแบบพี่สอนน้อง น้องปรึกษาพี่ ช่วยๆประคองและบอกกล่าวแนวทางทั้งที่เคยทำสำเร็จเอง หรือเคยล้มเหลวกันมา ไม่ให้การลองผิดลองถูกของคนรุ่นก่อนเป็นเพียงแค่สายลมที่ผ่านมาผ่านไป รุ่นใหม่ก็ทำผิดซ้ำซากแบบเดิมอีก

ผมคิดว่านอกจากจะเป็นสถานที่แลกเปลี่ยนพูดคุยแล้วยังควรทำเป็นสถานที่สำหรับจัดแสดงผลงานของสมาชิกรวมไปถึงถ้าเป็นไปได้ก็สำหรับแจกจ่ายตัวอย่างเกมของสมาชิกด้วย ซึ่งแต่เดิมทุกวันนี้เวลาใครประชาสัมพันธ์อะไรก็ต่างคนต่างไป... วันไหน เดือนไหนตัวเองไม่มีงานออกมา ก็เงียบหายไป

การรวมกันเป็นกลุ่มช่วยทำให้มีผลงานหลากหลาย และผมคิดว่าเวบที่มีตัวอย่างเกมคนไทยให้ดูเป็นสิบๆเกม ย่อมน่าสนใจและแวะเวียนเข้ามาเยี่ยมมากกว่าเวบส่วนตัวของทีมผู้พัฒนาเกมเองที่มีเกมตัวเองไม่กี่เกมซึ่งนานๆจะอับเดตทีเพราะไม่ว่างยุ่งๆกับการทำงานของตัวเองกัน ซึ่งถ้าถึงระดับหนึ่งก็อาจจะยกขึ้นมาเป็นส่วนของการค้าช่วยขายเกมของสมาชิกที่แสดงบนเวบได้ในตัว ก็เป็นไปได้

การแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมก็ถือเป็นส่วนสำคัญที่จะต้องทำ ทุกวันนี้เรานักพัฒนาเกมไทยนั้น ต่างคนต่างวาระต่างอุดมการณ์กัน มีบ้างที่บางคน บางท่าน บางกลุ่มจะมีแนวทางการนำเสนอตัวเองออกสู่สายตาประชาชนโดยไม่เคารพสิทธิ หรือละเมิดสิทธิของผู้อื่น จนบางทีสร้างภาพลักษณ์ที่เสียหายให้กับเพื่อนๆร่วมอาชีพ โดยเฉพาะท่านที่ชอบอ้างว่า "คร่ำหวอดอยู่ในวงการ แต่ไร้หลักฐาน" หรือ "ผมทำเกมมายี่สิบกว่าปีแล้วทั้งๆที่วงการเกมไทยแม่งพึ่งเกิดมาได้ไม่ถึงสิบปี" หรือ "ผมเป็นผู้เชี่ยวชาญด้านการทำเกม แต่ไม่มีผลงานที่ภูมิใจให้อวดได้"

ผมไม่คิดว่า การที่นักพัฒนาเกมท่านหนึ่งไปโพสต์แฉเบื้องหลังที่ไม่สวยงามนักของเด็กอ้างว่าทำเกมเองกลุ่มหนึ่งในเวบบอร์ดของเขาเอง เป็นพฤติกรรมแสดงความรับผิดชอบต่อสังคมที่ถูกต้องนัก มันให้อารมณ์เหมือนกับจิ๊กโก๋คุมซอยควงหน้าสามตีกระจกร้านขายยาเสพติดที่ไม่จ่ายค่าคุ้มครองเลย

ถ้ามีเวบชุมชนนี้ ? ผมคิดว่าจะสามารถทำอะไรที่ดีกว่าพฤติกรรมจิ๊กโก๋คุมซอยนั่น ? อาทิเช่น การร่างจดหมายถึงผู้เสียหายเพื่อเตือน / ขอความร่วมมือ เพื่อดำเนินการบางอย่าง ผ่านในนามของกลุ่มคนที่ยินดีเปิดเผยตัวและให้ความร่วมมือในการคลี่คลายปัญหา ผมคิดว่าการเลิกพฤติกรรมจิ๊กโก๋คุมซอย จะเป็นส่วนสำคัญที่จะช่วยกอบกู้วงการเกมไทย

และผมเองไม่คิดว่าเราจะกอบกู้วงการเกมไทยได้ด้วย :

- การดันทุรังทำเกมสุดยอดออกมาด้วยตัว / ทีม / บริษัทเดียว

ผมเป็นแต่ซาก... เจ๊ง และก็ขาดทุน เขียนอยู่เต็มไปหมด... เลิกซะทีครับพฤติกรรมวีรบุรุษสะพายกะติ๊บข้าวเหนียวไปปราบควายธนูตกมันเนี่ย... เข้าใจว่าทำคนเดียวได้ เป็นคนแรกได้มันเท่ห์... แต่ต้องเข้าใจกันด้วยครับว่า เราคนเดียวไม่ใช่วงการ เราคนเดียวไม่อาจหมุนโลกย้อนกลับได้ และที่สำคัญ คนแรกน่ะ มันมีนานแล้วว่ะ...

- การจัดสัมมนาหรูหราใหญ่โตเชิญวิทยากรมาจากต่างประเทศ

เราจะเชิญวิลล์ ไรท์มาเล่าให้ฟังว่าเขาคิด SPORE ได้ยังไง ในเมื่อคนที่นั่งฟังนั้น ยังถามอยู่เลยว่า "ผมใช้ภาษาอะไรดีทำเกมครับ" เราต้องยอมรับความจริงว่า มีคนเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่จะสามารถบรรลุขั้นโสดาบัน ฟังธรรมจากนักพัฒนาเกมที่ประสบความสำเร็จเข้าใจและสามารถนำแนวคิดของเขามาประยุกต์ใช้ได้กับงานของตน

ในทางกลับกัน บังเอิ้ญ บังเอิญ การทำอะไรหรูหราในประเทศยากจนนี้ต้องใช้ แรงกาย แรงเงินของคนส่วนใหญ่... ทุ่มลงไปให้ไอ้กร๊วกเสพย์ติดของหรู ไม่กี่สิบคน... เพื่อให้มันไปหากำไรเข้ากระเป๋าตัวเองหรือไม่ก็สนองตัณหากระหายวิชายากๆ... อืมๆ ช่างเป็นการพัฒนาจริงๆ

จากประสบการณ์ที่ผมไปเป็นวิทยากรในงานสัมมนาที่สิงคโปร์เอง ผมพบกับตัวเองว่า วงการเกมไทย ที่เข้าใจว่ามีกันอยู่นี้ ยังไม่เติบโตพอที่จะถึงขั้นนั้น เหมือนกับ ไม่มีใครสอนแคลคิวลัสให้กับเด็ก ป.1 ที่ยังเรียน บวกลบเลขธรรมดาอยู่ ทุกอย่างต้องมีขั้นตอน และผมคิดว่าการ import ความรู้เชิงแนวคิด หรือเกร็ดวิธีคิดนั้น ยังไม่เหมาะสำหรับตอนนี้

- การให้ทุนทำเกมโดยองค์กรไหนสักองค์กร

อันนี้สั้นๆเพราะพูดหลายทีแล้วครับ "การสนับสนุน" กับ "การให้เงิน" แค่เขียนมันก็ไม่เหมือนกันแล้วว่ะ...

- เปิดเวบสอนเขียนโปรแกรมเพื่อจะได้มาทำเกม

สั้นๆเหมือนกันครับ เรามีสถานศึกษาไว้ทำหอกอะไร... ข้อ ก. หอกเหล็ก ข. หอกพลาสม่า ค. หอกหัก ง. ถูกทุกข้อ

- นั่งเฉยๆ รอดูไอ้บ้าสักตัวทำ

อยากให้อะไรดีขึ้นก็ต้องลงมือทำอะไรสักอย่างครับ... ผมเองไม่คิดว่ามีเทวดาองค์ไหนรับผิดชอบด้านวงการเกมไทยอยู่ เพราะทุกวันนี้งานเทวดาท่านก็ล้นมือ ไหนจะต้องใบ้หวย แจกลูกชาย ช่วยโกงข้อสอบ ตนแลเป็นที่พึ่งแห่งตน

สรุป :

พูดมาตั้งนาน แค่อยากจะบอกสั้นๆว่า ตั้งใจจะทำเวบเพราะมี "เพื่อน" มาชวนน่ะครับ